نوسازی

وب لاگ را با بلاگر جدید نوسازی کردم.هنوز تمام شده نیست.بسیاری از عناصر وب لاگ قدیمی را از دست دادم. خوش بختانه ساختار نو بلاگر کارها را آسان تر کرده و نظم و ترتیب را بیشتر. بد بختانه نظرات و دید گاه های دوستان و نقد هایخوب آن ها بر نوشته هایم را از دست داده ام. اساس هم تنبلی بوده و نادانستگی. اگر نه باید بسیار پیشتر از این سیستم نظرخواهی خود بلاگر را به کا می انداختم. حالا چوبش را هم خودم می خورم و هم دوستان نازنینی که وقت گذاشتند و مهر و دوستی را در این خانه به جای نهادند. اکنون آموخته ام و سیستم بلاگر را جای گزین سیستم پیشین کرده ام ( با پوزش از تمام مهرورزان و عزیزان خواننده). خوبی سیستم جدید پوشه بندی کردن متن ها است. این کار دست رسی به متن ها را راحت تر می کند. بایگانی نو هم کار یافتن متن ها را ساده تر کرده. نمی دانم کسی هست که بداند چه گونه می شود نظرات را از سیستم هالواسکن به این جا آورد؟ یا چه گونه می توان آرشیو وب لاگ قدیمی را که بر روی بلاگر ایجاد شده به این وب لاگ انتقال داد؟ شاد می شوم اگر عزیزی مرا راه نمایی کند.

زمانه تلخ

دست و دل آدم به نوشتن نمی رود. هر چه به این وب لاگستان خراب شده نگاه می کنی جز چشم اندازی مسخ شده از ملتی بی هنر اما وقیح و پر مدعا چیز دیگری نمی بینی. انسان شریف و درست کردار و راست گفتار در این فضای کافکایی دچار سرگیجه و تهوع می شود. پس از شکست دم و دستگاه اصلاح طلبی و هجوم حزب الهی های خجل زده - که حالا دمکرات شده بودند- به خارج و فرستاد شدن انواع و اقسام جاسوس و دانشجوی بورسیه ای به دنبال آنها و گسترده شدن آنتن های اسلامی ، فضای وب را هم آلوده کرده و رقابت های اسلامی بر سر قدرت را با خود به خارج از کشور نیز کشاندند. روزی نیست که این ها یک دیگر را در وب لاگ هایشان افشا نکنند و دیگران را نیز به این جو مسموم و مافیایی خود نکشانند. روزی نیست که پته کثافت کاری ها و مزد بگیری های یک دیگر از حکومت اسلامی و یا سازمان های جاسوسی بیگانه را بر روی آب نیاندازند. آدم احساس شرم می کند که با این جانورها در یک سرزمین به دنیا آمده است. با پول بیگانه رادیو می زنند . سایت راه می اندازند و از سوی دیگر سرشان تا گردن توی آخور حکومت ولایت آخوندی است. به هیچ معیاری جز پول پای بند نیستند. تا دیروز به کشتار دگر اندیشان سرگرم بودند و یا برای نابودی نیروهای سیاسی تئوری می بافتند ، امروز مسلمان دمکرات شده اند و به کثافت کاری دمکراتیک اسلامی که هر چیزی را در راه رسیدن به هدف جایز می داند، سرگرم اند. نمی خواهم از کسی نام ببرم . این عناصر مثل گاو پیشانی سفیدند. همه آنها را می شناسند. درد آن جاست که به این ها میدان داده اند تا فضای وب و وب لاگ ها را چنان آلوده کنند که انسان رغبت نوشتن را از دست می دهد. تمام کوشش این ها صرف غیر سیاسی کردن فضای وبلاگستان و توجیح سیاست های حکومت اسلامی است . برخی از آنها آن چنان وقیح اند که به ستایش احمدی نژاد هم می پردازند. از یک سو با سیاست و دخالت وب لاگ نویسان در سیاست مخالفت می ورزند و از سوی دیگر فاشیستی ترین ایده ها را در پوشش غیر سیاسی ارائه می دهند. بر تمام وب لاگ نویسان جدی است تا مچ این شیادان را باز نموده و اهداف آنها را برای دیگران روشن نمایند. این کار بسیار ظریفی است و باید با هوشیاری و نیک پنداری انجام گیرد تا ما هم به دام آنها نرویم . حقیقت را قربانی دوستی و دشمنی نکنیم .

به زنان رای دهیم

سومين سال برگزارى مسابقه انتخاب وبلاگهاى برتر دويچه وله امسال نيز با استقبال بينظيرى روبرو شد. با بيش از ۵۵۰۰ مورد كانديداتورى، تعداد شركت كنندگان در اين رقابتها امسال تقريبا دوبرابر افزايش نشان ميدهد. وبلاگهاى ايرانى كه امسال براى دومين بار در اين رقابتها حضور داشتند با افزايش ۷۵ درصدى پس از زبانهاى اسپانيائى و پرتغالى به لحاظ تعداد كانديداتورى در ميان ده زبان در رتبه سوم قرار گرفتند.
در رای گیری شرکت کنیم و به زنان وب لاگ نویس رای دهیم . دست کم پوز مردسالاری را دراین عرصه زدن خودش گام مثبتی است. به ویژه که رقبای زنان ، اکثرا بچه حزب الهی های سابق و ناسیونال لیبرال های اسلام گرا هستند. وب لاگ های زیتون. هاله و سبیل طلا سه وب لاگی هستند که شایسته برنده شدن هستند. کامران آن سوی دیوار و کسوف را فراموش نکنید.

بیداد جنگ

در سال 1996 از مادلین آلبریت - نماینده دمکرات آمریکا در سازمان ملل- پرسیدند: آیا محاصره اقتصائی عراق به قیمت از دست رفتن جان 500000 کودک عراقی می ارزید؟ پاسخ او آری بود.
روز چهارشنبه 11 اکتبر در یکی از معتبرترین مجلات پزشکی جهان گزارشی منتشر شد که حاکی از کشته شدن 650000 شهروند عراقی پس از اشغال این کشور توسط آمریکا و انگلیس است. پس از علنی شدن این گزارش مقامات سیاسی و نظامی آمریکا این رقم را اغراق آمیز خوانده و آن را رد کردند. به گفته آنها رقم کشته شدگان بیشتر از 40000 تن نیست. گویا جان شهروندان عراقی چنان بی ارزش است که بر سر کم یا زیاد بودن رقم کشته شدگان بحث باید کرد. واقعیت چیز دیگریست. کم کردن این آمار هیچ دردی را دوا نمی کند. عراق دچار بحران جدیست. این بار باید پرسید که آیا جنگ خانمان سوز ارزش نابودی این همه انسان را داشت ؟ پاسخ بوش و شرکا بی شک آری است.
دیکتاتوربزرگ صدام حسین بی هیچ حساب و کتابی دست به کشتار مخالفان خود می زد. اما دست کم زنان و یا کودکان می توانستند با امنیت بیشتری از خانه بیرون بروند. حمله آمریکا که به گفته مسعود بهنود قرار بود دمکراسی را برای مردم عراق به ارمغان آورد، پس از سه سال تنها به گسترش هرج و مرج افزوده است. آتش جنگ گریبان مردم بی گناه را گرفته و ترور بیداد می کند. روزانه حداقل صد نفر به فجیع ترین شکل ممکن کشته می شوند. ترس ، نفرت و خشونت پرفروش ترین کالاست.
درگیری های قومی و مذهبی عراق را در آستانه فروپاشی کامل قرار داده است. کردها، شیعیان، سنی ها و ترکمن ها هر کدام بر مناطق تحت فرمان خودشان حکومت می کنند. جدایی مردم از یکدیگر به بهانه مذهب و ملیت ، تنور جنگ داخلی را گرم و بازگشت به صلح و آرامش را غیرممکن نموده است. دیکتاتوری صدام دست کم دیکتاتوریی سکولار بود و مذهب به جز برای تبلیغات ویژه جایی زیادی در قوانین رسمی کشور نداشت. رشد و پاگیری بنیادگرایان اسلامی در عراق وضعیت زنان را فاجعه بار کرده . حجاب را با توسری و تهدید بر سر زنان کرده اند. زنان بدون همراهی شوهر و یا برادر حق بیرون رفتن از خانه را ندارند. موزیک ، لباس های غربی و آرایش ممنوع است. زنان را به جرم بدحجابی از خیابان ها می ربایند و پس از تجاوز و کشتن آنها جسدشان را در گوشه ای رها می کنند.
آخوندهای سنی و شیعه دارند جمهوری اسلامی عراق را در پناه سرنیزه اشغالگران بر پا می کنند. در این جنگ بی هدف و بی هوده تنها و تنها مردم فلاکت زده عراق هستند که بازنده گان اصلی بوده و خواهند بود .