پائیز عربی، بهار اسلامی

نتیجه پیش از شمارش آرا روشن بود. نهضت اسلامی و حاج آقا غنوشی برنده انتخابات تونس شدند. مجلسی که قرار است قانون اساسی جدید کشور تونس را به تصویب برساند، توسط برادران حزب الهی اشغال شد.

در مصر هنوز خبری از انتخابات نیست. نظامیان هم دست و هم کاسه مبارک قدرت را در دست دارند. در خیابان ها اخوان المسلمین - که حالا صد تا حزب هم شده اند – به کفت و کوب مردم سرگرم اند. ماه گذشته بیست تن از مسیحیان قبطی به دست اوباش اسلامی و پلیس کشته شدند. هم اکنون برادران حزب الهی مصر خود را برای قبضه کامل قدرت آماده کرده اند. برنده انتخابات آینده مصر از هم اکنون آشکار است.

رهبر شورای انتقالی لیبی مصطفی عبدالجلیل گفته است که قانون اساسی جدید لیبی بر پایه قوانین شرع اسلام نوشته خواهد شد و مردان حق گزینش چند همسری را باز خواهند گرفت. سالی که نکوست از بهارش پیداست.

اگر چه برادران اسلام پناه هیچ گونه نقشی در خیزش مردمی کشورهای عربی نداشتند و هدف این خیزش ها چیزی جز مبارزه با دیکتاتورِی، فقر و فلاکت گسترده نبود، اما اسلامیون مثل همیشه و همه جا با فرصت طلبی از لانه هایشان بیرون خزیده اند و با علم کردن دین و ایمان احساسات مردم بیسواد و ساده دل را به بازی گرفته اند. پلشتی دیکتاتوری و جهل و فقر زمینه رشد مذهب در این کشورهاست.

مردم کشورهای عربی باید مسیری که مردم ایران از سی سال پیش آغاز کرده اند و دارند به پایان می رسانند را طی کنند. سرنگونی حکومت اسلامی در ایران و بهار دمکراسی می تواند راه این کشورها را برای رهایی از چنگ اسلامیون هموارتر و کوتاه تر کند و بهای سنگین و جبران ناپذیری را که ما پرداختیم برای آن ها سبک تر کند. اسلامیون در همه این کشورها باید بیایند جلوی صحنه سیاست و نقش ویرانگر خود را بازی کنند. بدون طی کردن این روند دشوار سخن گفتن از دمکراسی و آزادی و پیشرفت حرف مفتی بیش نیست که به درد رسانه های سرمایه داری می خورد تا جغد را رنگ کنند و به جای قناری بفروشند.  

دیکتاتورها رفتنی اند

پس از چهل سال فراز و نشیب در تاریخ جدید لیبی قذافی رفتنی شد. افسر انقلابی که می خواست مردمش را از چنگ جهانگیران به در آورد و آن ها را به آزادی برساند خود بزرگترین دشمن آزادی مردم لیبی شد. دیکتاتوری با خودش فساد و عشق به قدرت می آورد و همین فساد است که ریشه اش را در می آورد.

به زودی نوبت خامنه ای هم فرا می رسد. اگر قذافی از دل یک جنبش مردمی بیرون آمده بود، خامنه ای از تاریک خانه دزدان انقلاب مردم ایران بیرون آمده و هیچ شانسی برای لاف زدن ندارد. وقتی قذافی با آن همه شاخ وشانه کشی و ادای قهرمانی این چنین گورش را گم می کند و ای به حال خامنه ای.

ناصر خان دروازه باز است

یاد آن روزها که عکس های شیرجه هایت را از روزنامه ها می بریدیم و در دفترهای صد برگی می چسباندیم. افتخار مان داشتن عکس های رنگی و دفترهای پر شده بود. فکرش را هم نمی کردیم که روزی بیاید و آن مرد بلندپرواز را در بر بستر مرگ ببینیم. زندگی گاهی چه بیدادگر و بی رحم است. امروز با این جهان بیدادگر و تباهی هایش بدرود گفتی و دروازه ی ما را خالی گذاشتی. اگر تختی نامش جاودان ماند نه برای قهرمانی هایش که برای در کنار مردم ماندنش بود. تو هم مثل تختی برای مردم اسطوره شدی چرا که دروازه دلشان را پاسداری کردی و شرافتمندانه در برابر توپ های شلیک شده حکومت اسلامی ایستادی. یادت گرامی باد.

نوروز های تلخ

 

باز نوروزآمد و سالی دیگر با درد و رنج و آزار حکومت ولایت فقیه بر مردم ما گذشت. سفره ها تهی تر و شکم ها گرسنه تر و سالی تلخ تر از پیرار آغاز شد. حکومت اسلامی تنها حکومت روی زمین است که به جنگ با شادی مردم می رود. چهارشنبه سوری را ممنوع می کند و جوانان را به خاطر روشن کردن آتش به قتل می رساند. نوروز را بازداشت و گورستان بزرگ را آباد می کند.

تمام آداب زیبا و انسانی نوروز که مایه ی سرور و شادی و شور و شوق اند در نگاه آخوندیسم اسلام پناه باطل و نیایش آن ها گناه کبیره است. خوش بختانه با وجود سی سال لجن پراکنی علیه تمامی نمادهای نیک ایرانیان، حکومت اسلامی شکست خورده تر از سال پیش به زانو در می آید.

این سال نو را به تمام نیک پنداران، نیک گفتاران و نیک کرداران هم میهنم شادباش می گویم.